Zeesterren

Het lichaam van de zeester

De meeste zeesterren hebben vijf armen, maar er zijn ook soorten die meer armen hebben. Het lichaam van de zeester is opgebouwd uit een dikke huid aan de bovenkant. Door zeer kleine openingen hierin kunnen ze ademhalen. Aan de onderkant van de zeester bevinden zich trilhaartjes en zuignapjes; hiermee kunnen ze zich voortbewegen. Met deze zuignapjes pakt de zeester ook zijn voedsel. Op deze zuignapjes kan de zeester heel wat kracht zetten; hij kan er zelf schelpen mee openen! Aan de onderkant van de zeester bevindt zich eveneens de mond. Bij het opeten van een schelpdier duwt de zeester een stuk van zijn maag naar buiten waarna hij een substantie naar buiten spuwt die alles vloeibaar maakt, zodat het makkelijker is om op te eten.

Zeesterren in een aquarium

In principe zijn zeesterren prima in een aquarium te houden. Er zijn soorten die voornamelijk schelp- en schaaldiertjes eten, maar ook zeer veel soorten eten koraal en spons. Dit maakt het vrij lastig om ze in een aquarium te houden. Uitzondering op de regel is de Archaster Typicus oftewel de zandzevende zeester. Deze wordt vooral ingezet om de bodem te zuiveren en is daarom ook zeer populair voor in zeeaquaria, het is dan ook een van de weinige zeesterren die van het vuil in de bodem leeft. Zeesterren die te weinig voedsel krijgen kunnen soms zichzelf opeten. Zo verliezen ze hun armen. De verloren armen kunnen wel telkens weer teruggroeien.